W tym dziale przedstawiam moje wybrane artykuły naukowe oraz dwa przekłady z języka łacińskiego.
1. Krajewski, Marek: Z translatoryki biblijnej (Księga Przysłów 10, 6; 11), (w:) Pigoń, Jakub (red.): Commentationes philologicae Herberto Myśliwiec oblatae,Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 1996, s. 121—127 (Classica Wratislaviensia ; 20).
W wielu poetyckich fragmentach Starego Testamentu można dostrzec składniowe niezgodności pomiędzy tekstem hebrajskim a Wulgatą – łacińskim przekładem, dokonanym przez św. Hieronima. Zbadałem jedną z takich niezgodności syntaktycznych z Księgi Przysłów (Prz 10, 6; 11) i porównałem ją z innymi. Okazało się, że wyeksponowanie pewnej istotnej cechy poezji hebrajskiej (tzw. paralelizmu członów) zmusiło św. Hieronima do odejścia od oryginalnego tekstu.
2. Krajewski, Marek: Uwagi językowe do Descripcio Vratislavie Bartłomieja Steina, (w:) Rostropowicz, Joanna (red.): Tradycje kultury antycznej na Śląsku, Opole: Uniwersytet Opolski, 2007, s. 205—225.
Bartłomiej Stein, autor renesansowego opisu Wrocławia (Descripcio Vratislavie), używa łaciny wolnej od rygorystycznych norm składniowych, fleksyjnych i fonetycznych, charakteryzujących język tzw. autorów szkolnych.
3. Krajewski, Marek: Die griechischen und lateinischen Sprachstudien an der Universität Wrocław, (w:) Krajewski, Marek & Pigoń, Jakub (red.): Wratislaviensium studia classica, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2004, s. 79―85 (Classica Wratislaviensia ; 25).
Na polskim uniwersytecie we Wrocławiu filologowie klasyczni zajmowali się również badaniami nad językiem łacińskim i starogreckim. Omówiłem te badania w niniejszym niemieckojęzycznym artykule.
4. Krajewski, Marek: Dżentelmen Periplektomenus. Uwaga językoznawcza na marginesie komedii Plauta Żołnierz Samochwał (Plaut. Mil. 632), (w:) Malinowski, Gościwit (red.): Thaleia. Humor w antyku. Księga pamiątkowa Janinie Ławińskiej―Tyszkowskiej w siedemdziesiątą rocznicę urodzin przez przyjaciół, kolegów, uczniów ofiarowana, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2004, s. 156165 (Classica Wratislaviensia ; 24).
Rzymski komediopisarz Plaut przedstawia w swojej komedii Żołnierz Samochwał postać Periplektomenusa, dżentelmena w średnim wieku, sybarytę i bon vivanta. Po analizie językoznawczej wykazałem, że rzekomy przymiotnik emussitatus jest imiesłowem (participium perfecti passivi), co istotnie zmienia interpretację Plautowego opisu.
5. Krajewski, Marek: Ingenti subiere feretro (Verg. Aen. 6, 222) – uwaga translatoryczna, (w:) Wesołowska, Elżbieta et al. (red.): Rzecz o tłumaczach i tłumaczeniach literatury antycznej, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2004, s. 8592 (Symbolae Philologorum Posnaniensium ; 16).
Zdanie ingenti subiere feretro w Wergiliuszowym opisie pogrzebu Mizenusa (Wergiliusz, Eneida 6, 222) odczytywano do tej pory jako „poddźwignęli wielkie nosze”. Po analizie walencji czasownika subire proponuję, aby tłumaczyć to miejsce jako „podeszli do wielkich noszy”.
6. Krajewski, Marek: Z teorii łacińskich zdań warunkowych, (w:) Stankiewicz, Lucyna (red.): Mistrz Władysław Strzelecki (1905-1967), Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2006, s. 151-156.
W tym artykule zająłem się subtelnym problemem składniowym, a mianowicie – konsekwencjami uzależnienia okresu warunkowego od czasownika, wywołującego konstrukcję accusativus cum infinitivo.
7. [przekład z języka łacińskiego]
Bartłomieja Steina renesansowe opisanie Wrocławia. Die Beschreibung der Stadt Breslau der Renaissancezeit durch Bartholomäus Stein, oprac. i red. nauk. R. Żerelik, przekład części łac. na jęz. polski M. Krajewski, Wrocław : Arboretum, 1995, ss. 127.
8. [jw.]
Kobierzycki, Stanisław: Historia Władysława, królewicza polskiego i szwedzkiego zawierająca jego narodziny, dzieciństwo, wybór na Wielkiego Księcia Moskiewskiego, wojny moskiewskie, tureckie i inne (jego) dokonania aż do śmierci Zygmunta III, króla polskiego i szwedzkiego, wydali Janusz Byliński i Włodzimierz Kaczorowski, tłum. Marek Krajewski, Wrocław : Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2005, ss. 460 (Acta Universitatis Wratislaviensis; 2837).
